„Więcej”, „więcej”, „więcej”
Marek słyszy kilka odnośników „więcej” i nie wie, który prowadzi do wycieczki. Zrozumiałe nazwy pozwalają wybrać właściwą informację.
W tej historii
Wyobraź sobie, że Marek szuka na stronie szkoły informacji o wycieczce córki. Wie, że ogłoszenie już opublikowano. Otwiera listę aktualności i chce przejść do odpowiedniej wiadomości bez odsłuchiwania wszystkich wpisów od początku.
Dziesięć linków o tej samej nazwie
Czytnik pokazuje listę odnośników. Marek słyszy kilka razy „więcej”. Obok każdego z nich na ekranie jest inny tytuł i inne zdjęcie, ale w tym sposobie nawigacji nie wiadomo, który link prowadzi do planu wycieczki.
Marek wraca do całej strony. Czyta tytuł, zajawkę i szuka następującego po nich odnośnika. Zadanie jest możliwe, lecz wymaga dodatkowych kroków. Przy długiej liście łatwo stracić miejsce i otworzyć inny materiał.
Czy wiadomo, dokąd prowadzi link?
Poniżej pokazujemy fikcyjny przykład wizualny. To symulacja przygotowana do nauki, a nie zrzut prawdziwej strony ani dowód rzeczywistego zdarzenia. Opis pod obrazem przekazuje jego znaczenie również bez oglądania ilustracji.
Czy wiadomo, dokąd prowadzi link?
Powiększ ilustrację na tej stronie
Przewijaj obraz w tym obszarze. Możesz też powiększyć stronę w przeglądarce. Opis i treść tekstowa pozostają w artykule.

Ilustracja przygotowana przy wsparciu AI (ChatGPT): projekt i kod symulacji interfejsu. Nie przedstawia prawdziwych osób ani serwisów.
Przykład fikcyjny, przygotowany do celów edukacyjnych.
Na liście linków trzy jednakowe nazwy „Więcej” nie wskazują celu. Po zmianie nazwy odróżniają wycieczkę, obiady i zebranie. Kontekst w kodzie również wymaga sprawdzenia.
Jak Marek wybiera odnośniki
Marek używa listy elementów NVDA, ponieważ pozwala mu szybko znaleźć potrzebny link. Nazwy powinny przekazywać cel w kontekście, który program rzeczywiście udostępnia. To, że widzący czytelnik dostrzega obrazek obok, nie oznacza jeszcze, że sama nazwa linku będzie zrozumiała.
Powtarzające się „więcej” nie jest automatycznie dowodem naruszenia w każdym możliwym układzie. Trzeba sprawdzić powiązanie z kontekstem w kodzie. Dla redaktora prostym i użytecznym rozwiązaniem pozostaje nazwanie celu wprost.
Co zmienia redaktorka
Ewa zauważa, że wszystkie odnośniki tworzy szablon aktualności. Nie musi ręcznie poprawiać setek dawnych wpisów, jeżeli programista naprawi wspólny komponent. Proponuje, aby tytuł wiadomości był czytelnym linkiem, a dodatkowy przycisk miał nazwę powiązaną z tym tytułem.
CMS powinien zapewnić sensowną strukturę karty. Autor odpowiada za tytuł, który odróżnia jedną wiadomość od innych. „Informacja” jest mniej użyteczna niż „Wycieczka klasy 3b: termin i zgody”. Obie warstwy muszą ze sobą współpracować.
AI podpowiada, człowiek porównuje
AI może zaproponować kilka nazw na podstawie treści. Ewa wybiera taką, która opisuje faktyczny cel odnośnika. Odrzuca obietnicę „Pobierz zgodę”, ponieważ pod linkiem jest artykuł, a dokument znajduje się dopiero dalej.
Programista sprawdza nazwę dostępną dla czytnika, obsługę klawiaturą i widoczny fokus. Widoczny tekst powinien odpowiadać nazwie kontrolki, co pomaga również osobom sterującym głosem. Samo dodanie dowolnego aria-label nie gwarantuje dobrego rozwiązania.
Przed i po
Przed: pięć odnośników „więcej” przy różnych aktualnościach.
Po: „Wycieczka klasy 3b: termin i zgody” jest samodzielnym, zrozumiałym linkiem. Marek potrafi rozpoznać go na liście elementów i otworzyć właściwą informację.
Zrób to dziś
- Odsłuchaj lub wypisz same nazwy linków na wybranej stronie.
- Nazwij cel odnośnika, zamiast opisywać samo kliknięcie.
- Sprawdź, czy poprawka powinna dotyczyć jednego wpisu, czy wspólnego szablonu.
Informacja bez zgadywania
Po zmianie Marek poświęca uwagę planowi wycieczki, a nie odgadywaniu struktury strony. Czytelna nazwa pomaga też osobie korzystającej z telefonu i komuś, kto wraca do materiału po kilku tygodniach.
Źródła i pochodzenie
Opowieść fikcyjna, przygotowana do celów edukacyjnych. Postacie i wydarzenia nie opisują rzeczywistych osób ani zdarzeń. Przykłady wymagają dopasowania i sprawdzenia.