Jestem Adam. Szukam rozwiązań, które ułatwiają codzienność
Jak szukam rozwiązań ułatwiających pracę i codzienne zadania oraz współpracuję z AI, zachowując własną kreatywność i odpowiedzialność.
W tej historii
Nazywam się Adam. Tworzę i rozwijam rozwiązania, które mają ułatwiać korzystanie z technologii. Jestem osobą z niepełnosprawnością, dlatego patrzę na tę pracę także od strony codziennego wysiłku. Szukam sposobów, żeby mniej energii przeznaczać na obsługę narzędzi, a więcej na myślenie, tworzenie i rozwiązywanie problemów.
Szukam rozwiązania, które naprawdę pomaga
Czasem największą różnicę robi prosta rzecz: możliwość odsłuchania tekstu, wykonania czynności klawiaturą lub powiedzenia, czego potrzebuję, zamiast wielokrotnego klikania. Nie chodzi o efektowną funkcję na pokaz. Chodzi o wykonanie zadania w sposób, który jest dla mnie wygodniejszy.
Komputer jest moim narzędziem pracy. Zajmuję się stronami szkół, przedszkoli i innych instytucji. Kiedy analizuję formularz, dokument lub panel redakcyjny, zastanawiam się nie tylko, czy działa. Pytam również, ile czynności trzeba wykonać i czy użytkownik może wybrać inną metodę obsługi.
Korzystam z czytania na głos i szukam rozwiązań sterowanych głosem. Rozwijam też pomysł własnego asystenta. Chcę móc opisać cel, a następnie skorzystać z pomocy narzędzia w wykonaniu powtarzalnych kroków. To kierunek mojej pracy, a nie obietnica, że każda czynność jest już zautomatyzowana.
Rozwiązanie zaczyna się od potrzeby
Poniżej pokazujemy fikcyjny przykład wizualny. To symulacja przygotowana do nauki, a nie zrzut prawdziwej strony ani dowód rzeczywistego zdarzenia. Opis pod obrazem przekazuje jego znaczenie również bez oglądania ilustracji.
Rozwiązanie zaczyna się od potrzeby
Powiększ ilustrację na tej stronie
Przewijaj obraz w tym obszarze. Możesz też powiększyć stronę w przeglądarce. Opis i treść tekstowa pozostają w artykule.

Ilustracja przygotowana przy wsparciu AI (ChatGPT): projekt i kod symulacji interfejsu. Nie przedstawia prawdziwych osób ani serwisów.
Przykład fikcyjny, przygotowany do celów edukacyjnych.
Trzy kroki współpracy: człowiek określa potrzebę, dobiera narzędzie i sprawdza rezultat. AI wspiera pracę, ale nie przejmuje decyzji.
AI pomaga mi zachować energię na rzeczy ważne
Sztuczna inteligencja stała się jednym z narzędzi, z którymi współpracuję. Pomaga mi analizować rozwiązania, przeglądać logi, szukać błędów i przygotowywać propozycje zmian w kodzie. Wspiera też porządkowanie oraz redagowanie treści.
Mogę wyjaśnić, co chcę osiągnąć, opisać ograniczenia i poprosić o kilka sposobów rozwiązania problemu. Potem porównuję propozycje, sprawdzam ich działanie i wybieram kierunek. Dzięki temu część wysiłku przejmuje narzędzie, ale sens pracy nadal zależy ode mnie.
W taki sposób rozwijam WCAG-CMS i WCAG Akademię. AI może przyspieszyć przygotowanie szkicu lub pomóc zauważyć błąd. Nie zwalnia mnie to z odpowiedzialności za rozwiązanie, które ostatecznie udostępniam innym.
Współpraca nie odbiera kreatywności
Można przekazać sztucznej inteligencji całe zadanie i bez sprawdzenia przyjąć wynik. Wtedy łatwo zrezygnować z własnych pytań, pomysłów i oceny. Dla mnie ciekawsze jest wspólne poszukiwanie rozwiązania: przedstawiam pomysł, dostaję propozycję, zauważam brak i próbujemy ponownie.
AI potrafi pomóc spojrzeć na problem z innej strony. Ja znam cel, kontekst i potrzeby osób, dla których tworzę rozwiązanie. Wnoszę doświadczenie, a narzędzie pomaga sprawdzić warianty. Nadal mogę zmieniać zdanie, odrzucać podpowiedzi i tworzyć coś własnego.
To nie jest droga polegająca na pominięciu całej pracy. Zamiast przepisywać ten sam fragment lub długo szukać przyczyny błędu, mogę więcej uwagi poświęcić temu, czy efekt będzie przydatny. Nadal potrzebne są wiedza, próby i gotowość do poprawiania nieudanego pomysłu.
Dostępność daje wybór sposobu działania
Osoby z niepełnosprawnościami mają różne potrzeby. Dla jednej ważne będzie czytanie na głos, dla innej powiększenie tekstu, napisy, klawiatura albo możliwość sterowania głosem. Nie zakładam, że rozwiązanie wygodne dla mnie będzie odpowiednie dla wszystkich.
Dlatego tak ważne są podstawy: tekst dostępny jako tekst, logiczne nagłówki, sensowne nazwy przycisków i interfejs, który nie wymaga wyłącznie precyzyjnego ruchu myszą. Dodatkowy asystent nie powinien być warunkiem dotarcia do zwykłej informacji.
AI i OCR mogą pomóc rozpoznać treść obrazu, ale mogą też pomylić datę lub numer sali. Czytnik ekranu, funkcja czytania na głos i asystent AI są różnymi narzędziami. Dostępna strona pozwala korzystać z nich świadomie, zamiast za każdym razem szukać obejścia bariery.
Po co opowiadamy te historie
W kolejnych opowieściach poznasz fikcyjne osoby, ich codzienne cele i przeszkody, które można usunąć. Chcę pokazać nie tylko problem, ale również to, co mogą zrobić autor treści, projektant, programista oraz osoba sprawdzająca efekt.
Moja historia jest prawdziwym wprowadzeniem do tego cyklu. Jej głównym tematem są możliwości: jak rozsądnie korzystać z technologii, szukać ułatwień i zachować samodzielność. Sztuczna inteligencja może być wartościowym wsparciem w dobrych rękach. Człowiek nadal wyznacza cel, pozostaje kreatywny i odpowiada za rezultat.
Źródła i pochodzenie
Szkic osobistej historii na podstawie informacji przekazanych przez Adama Trojanowskiego. Przed publikacją autor musi potwierdzić tę wersję.